Czyste, błękitne niebo. Orzeźwiające, chłodne powietrze. Wiatr: prężny, nieraz niosący ożywcze, elektryzujące oziębienie, równie nieraz pędzący, gorący halny. Kręte, małe jaskinie, naświetlane tylko niedużymi lampkami, karkołomne jak mitologiczne labirynty, beztroskie, chmurne, wyczekujące na nieuważnych turystów. Gigantyczne, jasne doliny, szlaki wyłożone głazami, bystre, przejrzyste potoki o wodzie lodowatej jak lód. Kolosalne hale, porośnięte energicznie zieloną trawą, pośród jakiej nieśmiało kryją się drobne kwiaty w obawie przed gromadami wypasanych owiec. Niskie, jakby skarlałe sosny, wyrastające pośród najtwardszych skał gęstym, butelkowym szpalerem chroniące swych tajemnych chaszczy. I w końcu szczyty, granie oraz turnie: dostojne, budzące lęk samym swym ogromem masywy, ostre, poszarpane linie przełęczy, przerażająco ciche oraz niepokojąco sielankowe gołoborza. Czasami zamarła na skałach, jakby obserwująca pejzaże, kozica. Oto Tatry, lokalne góry: śliczne, niepokojące, tajemnicze, mimo przepoławiających je setek szlaków. I wątpliwość: jak wolno ich nie kochać?
źródło: http://studyintheusa.pl, http://ld-projekt.pl, http://www.freedomtravel.pl, www.modnezwierzaki.pl

Zapoznaj się z podobnymi artykułami:

Categories: Turystyka

Comments are closed.

Najciekawsze wpisy:

Mass Effect Andromeda Pobierz

Posted on mar - 14 - 2017

Komentowanie nie jest możliwe